değil yazarın da ufkunu açıyor.Değişik bir yere kanalize oluyorsunuz ben köprü sayesinde Anadolu'nun yeni bölgelerini öğrendim.Kardelenler sayesinde çok daha derin bilgilere sahip oldum, hayatıma bir misyon edindim.Eğitimin önemi bana kardelenleri yazarken geldi.Doğuyu tanımasaydım doğuyu tanımayan hiç kimse Türkiye' ye gittiğini söylemesin.Doğuyu bilmeden Türkiye'yi tanımıyorsunuz.Biz burada hayal dünyasında oturuyoruz.

N.U : Kadınlarla büyüdüğünüzü biliyorum.Anneanne,anne,teyzeler,hep mantıklarıyla hareket eden otoriter Çerkez kadınları,ama bir teyze var ki;tam aşk kadını 30 yıl beklemiş aşkı için,bir söyleşinizde demişsiniz ki ''sülalemdeki diğer kadınlar,asla yapmaz,isteselerde yapamazlar ama o yaptı''Bu nasıl bir aşk nasıl bir yürektir?

A.K : Nefes nefesindeki Selva, Veda'daki Sabahat'in büyümüş halidir.Yani Nefes Nefese benim ailemin üzerinden yazılmış bir kitap değil,orada Türk diplomatlarını hikaye etmekstedim.Ama bunuda anlatmadan geçemedim.Teyzemin aşık olduğu adam,eniştem Yahudi değildi çünkü Selva'da roman icabı Yahudi oldu, o koca.Ermenidir aslında,daha da vahim çünkü Ermenilerle çok acı bir olay yaşamışız.Yahudi kadar tepki,ermeni daha fazla tepki görüyor can hıraş bir şey yaşamışız hala sürüyor bu günlere taşınmış.onun için şimdi ben onu ikinci kitapta Veda'nın iklemesinde o hikayeyi bütün çıplaklığıyla anlatmak istiyorum. Cumhuriyet'in ilk yıllarını mutlaka yazmak istiyorum. Çükü benim kitaplarım okunuyor. Benim kitaplarımdan bir şeyler öğrenmek, bir şeyler algılıyor insanlar. Cumhuriyetin ilk yıllarını çok önemli.Hiç bir şey olmayan bir toprakta,yani hastalıktan kara sabandan,yoksulluktan,bitten başka hiç bir şey olamayan bir toprakta bir Cumhuriyet yetişti. Bir kuşak yetişti, ihtiyarına kadar,kurslara gidip, okuma yazma öğrenilirken,.. Biz emanetimize bakamadık.Bugün çok ilerledik, çok büyüdük,çok geliştik ama devrimlerimize hanet ederek geldik bu günlere . Cumhuriyet'in ilk yıllarını anlatmak istiyorum.Başbakan sormadımı Cumhuriyet ne yaptı diye.Ben ona o kitapta cevap vereceğim.Cumhuriyet ne yaptı?Cumhuriyet içinde çok güzel donem var.Benim babam Cumhuriyetin ilk mühendislerindendir.Ne kadar köprü yapıldıysa Anadolu'da hangi köye ışık gittiyse onun alın teri var.Ben babama çok hasret büyüdüm.Can Yücel'in şiirindeki gibi çok hasret büyüdüm.Hep babam Anadolu'da bir yerdeydi, hep bir yerdeydi .Babam'a adlı kitabı alın Nejla.Çok güzeldir küçücük bir şiirdir.orda babamla olan ilişkim,güzel bir kitap orada anlatıyorum.İşte cumhuriyetin neler yaptığını o kitapta bir roman tadında vermek istiyorum.

N.U : Cumhuriyet kadınına iyi bir örnek olarak okuyucularımıza söylemek istedikleriniz?

A.K. : Ben bu sabah, çok erken kalktım ve bir yürüyüş yaptım.Saat 1o.oo ila 11.oo arasında birinci Kordon'da yürüdüm.İçim sızlayarak yürüdüm. Çünkü, genç insanlar vardı. Dünde, yürüdüm; dün üstelik bayram günüydü, cıvıl cıvıldı orası, bütün gençler,genç kızlar,çocuklar el ele çimenlerin üzerine uzanmışlar,ne kadar medeni bir hayat, arada öpüşenler konuşanlar çok hoşuma gitti bu manzarayı çok az yerde görüyoruz. Ankara,İstanbul ve iki üç tane daha şehir adını vermek istemiyorum. Hemen gidip bir şey yaparlar, belediye başkanına bir çamur atarlar,söylemeyeyim.Çok az yerde görüyoruz.Yanında yürüdüğüm eşime  dedimki; acaba daha kaç sene böyle kalabilecek İzmir….İzmir Türkiye'nin aydınlık yüzü.Direniyor ,dayanıyor biliyorum.Çok zor günler geçiriyoruz.Didikliyorlar İzmir'i. Tüccarının defterlerini didikliyorlar,çok zor dayanıyor. Ama inşallah dayanır. Çünkü biz bu manzaraları artık İstanbul'da dahi göremiyoruz.Yedi kilometre bir yolu bir uçtan bir uca yürüdüm….Orada gördüğüm güzel bayram günü neşesini coşkusunu çok az şehirde yaşanıyor.onun için sizi tebrik ediyorum.

N.U : Bende anne tarafından Bosna'lı,baba tarafından Makedonya'lı biri olarak bu sohbetten çok keyif aldım,bir kere daha gurur duydum,bizleri iyi birer Cumhuriyet kadınları olarak yetiştiren başta anneme, babama ve bu nesile teşekkür ediyorum.Bu arada Veda'nın devamı olan kitap geliyor bilginize,Ayşe Kulin hayranları bende dahil.
Bu yıl ki kitap fuarı benim için,dergi için dolu dolu geçti,birçok okuyucularımızla tanışma fırsatı oldu,röpörtajlarımı takip edenler,hatta dergideki fotoğraflardan tanıyıp gelenler,resim çektirenler oldu, 4.yılımız biliyorsunuz, sponsorumuz olmadığı için çok yorucu zamanlar geçirmişte olsak,derginin bu kadar iyi takip edilir olması beni ve dergi ekibini çok onurlandırdı.
Emin Çölaşan ve Vural Savaş söyleşileride yaptım bunun dışında,onlarıda paylaşacağım diğer sayılarda sayfam kalmadı,sevgiler.